Epílogo

Ao final, o pobo español deu e quitou razóns, construindo cos seus votos un panorama máis que satisfactorio a nivel estatal, e fabuloso nas nosas provincia e cidade. Pero nada mellor que as verbas do noso secretario xeral e alcalde para comenta-lo do noso municipio:

http://www.laregion.es/noticia/49741/FranciscoRodr%EDguez/PP/renovaci%F3n/profunda/

http://www.lavozdegalicia.es/ourense/2008/03/11/0003_6641969.htm

http://es.youtube.com/watch?v=54et0VqYgnA

Habería que facer moitos agradecementos ás persoas que axudaron, directa ou indirectamente, na elaboración deste blog, pero procede citar aos membros do Comité Electoral Municipal do Partido Socialista, a Jonatan Da Silva e a Víctor Iglesias, autor de moitas das fotografías nel contidas.

Salvo que o futuro depare outra cousa, esta bitácora ficará como lembranza do que tratou de ir relatando: a campaña dos socialistas da cidade de Ourense para as eleccións xerais do 9 de marzo do 2008; comicios que fixeron xustiza cos avances realizados nos catro anos precedentes en España, pero tamén supuxeron un punto de inflexión, aínda máis decisivo que os anteriores, a nivel Ourense.

Un saúdo.

 

Isaías, víctima do terrorismo

Finalizada onte a celebración de mítins na nosa campaña, o derradeiro evento na mesma, antes do peche da galega no Auditorio da nosa cidade, ía se-la visita, comida incluida, de militantes socialistas, entre eles os membros do seu Grupo Municipal, ao Campo da Feira, da que anunciamos aos Medios de Comunicación que iamos a informar neste blog. Porén, como é ben sabido, tódolos actos de campaña foron suspendidos tralo asasinato por E.T.A. da súa víctima número 822, o noso compañeiro do P.S.E./E.E./P.S.O.E. en Arrasate/Mondragón, Isaías Carrasco Miguel.

Os calificativos para unha acción como esta non difiren moito dos que mereceron outras anteriores, e xa foron expresados públicamente polos dirixentes do noso partido en nome de tódolos seus militantes. Non hai motivo algún para que alguén dispoña da vida doutra persoa, e o caso de Isaías é un exemplo diáfano. A súa memoria ficou xa incorporada á dos socialistas que morreron por selo.

Esta entrada, moi distinta, como acaba de ser explicado, ao que estaba previsto, pon fin ao relato da campaña das eleccións xerais do 9 de marzo do 2008 dos socialistas da cidade de Ourense. Pasadomañá os españois terán, unha vez máis, o seu destino nas súas mans.

 

Liberdade, dereitos e progreso

Chegou o día 6. O derradeiro mítin de carácter local na campaña socialista na cidade de Ourense achegábanos ao barrio de “Santa Teresita”. O acto foi aberto polo concelleiro de Recursos Humanos e veciño da zona, Antonio Rodríguez Penín, quen fixo referencia ó déficit de infraestructuras na mesma e asegurou que Rajoy é símbolo dos privilexios duns poucos, mentres que “Zapatero representa os dereitos de todos, e para todos goberna”.

Foi este de Santa Teresita uns deses mítins onde o público está especialmente participativo. Un grande ambiente no que xa estábamos inmersos cando Penín cedeu a palabra ao Deputado no Parlamento de Galicia Pablo López Vidal, quen explicou que os socialistas ourensáns organizaron encontros nos barrios nesta campaña “para vir da-la cara e explica-lo que fixemos”. Vidal lembrou medidas de apoio á familia como os 2.500€ para cada nacemento, ou aos xóvenes, como os 210€ para as emancipacións. En materia económica, o parlamentario afirmou que os socialistas están cos emprendedores e aludiu ao ministro de Economía como “San Pedro Solbes” para asegurar que a riqueza que baixo a súa coordenación se acumulou nestes anos vai a ser desfrutada por tódolos españois equitativamente. Pablo rematou identificando a Zapatero con “progreso, riqueza, tolerancia, talante, diálogo e confianza”, fronte a “palabrería, medo e mentira descarada” do P.P.

Pola súa parte, o alcalde, parcialmente recuperado da afonía que lle impediu intervir antonte en San Francisco, comezou a súa intervención explicando que a presenza de cáseque todo o seu Grupo Municipal no barrio (tan só Demetrio Espinosa non puido acudir) non era casual, xa que era consciente das eivas históricas do mesmo, que se propoñía solucionar con medidas das que o arranxo da Avda. de Santiago era só o inicio, citando entre as vindeiras a apertura dun centro de saúde (que se empezará a construír probablemente este ano), e dun Centro Administrativo para a zona Norte da cidade, cuxa apertura anunciou “en poucas semanas”, e que evitará moitos desprazamentos dos seus veciños ás actuais dependencias municipais.

Respecto da chegada do A.V.E. a Ourense, quixo aclarar que non só falamos dunha importante vía de comunicación, senón tamén dun elemento de desenvolvemento de Ourense, tanto urbán, grazas aos 250.000m² que deixarán de obstrui-lo entramado da cidade, pasando a ser espazos de libre disposición, como económico, polo emprego e a riqueza que nos reportará sermos “a estación central de Galicia”. Sobre outras infraestructuras, o Secretario Xeral dos socialistas ourensáns lembrou que se está a remata-la A-53 (liberándoa no posible da peaxe imposta polo P.P.), comezando a autovía a Lugo e decida a construcción da que unirá a nosa cidade con Ponferrada (ás que engadir as do resto de Galicia que non pasan pola nosa cidade impulsadas tamén polos socialistas).

Asegurou que todo ese conxunto coloca a Ourense nunha oportunidade histórica, ata o punto de que –afirmou– nos xogamos “o futuro da cidade” nestas eleccións, xa que esa oportunidade se podería frustrar se non houbese unha colaboración adecuada entre institucións, que garantiu se estas poden continuar coa sintonía que tan bos froitos ven dando.

Porén, ve ao P.P. “radicalizado”, polo que pediu un voto “pola liberdade, os dereitos e o progreso”.

A ‘Festa xoven’ celebrada pola Agrupación Local de Xuventudes Socialistas de Ourense a pasada noite resultou un éxito, ao encherse de xóvenes o local onde se celebraba (como aconteceu durante toda a campaña nos nosos mítins, que tamén rexistraron cheos de público en tódolos casos); mozos que, nesta ocasión, tiveron a oportunidade de falar en persoa con candidatos como Antía García, quen pasou todo o tempo atendendo as preguntas, ánimos e suxestións que, vis a vis, lle foron facendo os asistentes.

 

Predicar e dar trigo

Onte mércores tiveron lugar, dentro da nosa campaña electoral, dous mítins simultáneos, nos barrios de San Francisco e Berrocás.

Impedidos de falaren nel Antía García e Paco Rodríguez, o mítin de San Francisco tivo como oradores ao Concelleiro de Facenda, Agustín Fernández e ao Deputado no Parlamento de Galicia Pablo López Vidal. O primeiro dixo que o empuxe conxunto das tres Administracións gobernadas polos socialistas xa se nota incluso en cuestións que o P.P. reclamou tradicionalmente como “súas”, como a rebaixa de impostos, e así, o Goberno local baixou o I.B.I. e a taxa da auga para as familias numerosas, a Xunta prepara unha grande extensión da exención do Imposto de Sucesións, xa explicada en Ourense polo seu homólogo, e, a nivel estatal, o P.S.O.E. comprométese á eliminación do imposto sobre o patrimonio.

 

Pablo L. Vidal advertiu aos presentes que “o P.P. quere que o domingo quededes na casa e non exerzades un dereito sagrado” e asegurou que “tódalas políticas do Goberno de Zapatero melloraron a vida dos cidadáns”.

Celebrando os efectos da consecución polos socialistas dos Gobernos central, autonómico e local, Pablo lembrou que antes certa xente peregrinaba ao despacho de Baltar, pero alí “agora non ten a ninguén”, porque tampouco “ten ninguén a quen chamar” nas Administracións, de modo que os seus amigos “teñen que entrar polo rego, como os demáis”.

O membro da mesa do Parlamento de Galicia asegurou que os fortes incrementos das pensións mínimas feitos durante a pasada lexislatura continuarán co P.S.O.E. na vindeira ata chegar aos 850€, e que se agora moitos xubilados doutros países da U.E. veñen a vivir e deixa-los seus cartos en España non só é polo clima, senón tamén pola calidade do noso sistema sanitario. Por último, lembrou as cifras de creación de empregos indefinidos e, do P.P. de hoxendía, dixo que era “moi rancio”, non menos que con Aznar, a quen estaba a lembrar ao tomarse esta foto:

 

No outro mítin, na Asociación de Veciños de Berrocás, no barrio homónimo, tampouco transcorreron tódolos detalles como podía supoñerse a priori, xa que o partido que ía a disputa-lo Real Madrid motivou que os oradores evitasen unha prolongación excesiva da cita política, que foi presentada pola Concelleira de Benestar Social, Marga Martín.

Marga explicou as medidas do Goberno socialista en apoio da familia, censurando a resistencia do P.P. a recoñecer como tales a aquelas cuxa composición se aparte do seu prototipo ideal. Pola súa parte, o candidato Alberto Fidalgo dixo que o Salario Mínimo Interprofesional subiu aos 600€ con Zapatero, e superará os 800€ na vindeira lexislatura, e lembrou que as previsións económicas din que España, que xa superou a Italia en P.I.B. per cápita, seguirá crecendo por riba de cáseque tódolos países da U.E.

 

O deputado lembrou que, en materia de infraestructuras rodoviarias en Ourense, o P.P. apenas nos deixou a autopista de pago Santiago-Lalín, mentres que o P.S.O.E. liberou de peaxe o tramo ata Ourense, está a construi-los últimos treitos da mesma e a autovía a Lugo, e xestionando a de Ponferrada. Tamén fixo referencia a unha recente foto dos dirixentes do P.P. ao carón dun cartel anunciador de obras instalado durante o Goberno de Aznar, e respostou que os feitos demostran quen facía “letreiros” propagandísticos e virtuais e quen investiu en Ourense con “obras reais”.

 

O regreso de Rubio

A campaña local dos socialistas ourensáns chegou o martes ó barrio da Ponte. O mítin foi aberto polo alcalde, quen agradeceu á Conselleira de Sanidade, alí presente, a súa actitude decidida a prol da construcción dos centros de saúde do Vinteún e O Couto. Paco tamén quixo reflexionar sobre a Lei de Dependencia, que acabará “con iso de que os dependentes poidan supoñer unha carga para as súas familias”, e que suporá, non só un beneficio vital para as persoas que teñan dificultades para valerse por si mesmas, senón tamén para as súas familias e para as persoas que os coidarán, repercutindo na economía xeral, ao crear novos postos de traballo.

A candidata número tres ao Congreso dos Deputados, Antía García, afirmou que o P.P. está obstinado coa mentira, dende “aquela manipulación tan grande” feita ao redor da autoría do 11-M, ata os sucesivos “catro anos de oposición destructiva e indigna”. A xoven socialista: prognosticou que “os xóvenes imos a votar contra os que queren que se concentren e perpetúen privilexios en mans duns poucos”.

 

Tamén interveu neste mítin o deputado e candidato Alberto Fidalgo, quen se mostrou asombrado polo feito de que os dirixentes do P.P., “aínda véndoa cos seus ollos” se negan a admiti-la realidade dos investimentos gobernamentais neste eido, e por iso “tivemos que irmos os candidatos do P.S.O.E. ao viaducto do A.V.E. en Quintela”, para amosarlla.

 

Alberto valorou como feito lamentable que, por primeira vez, os intereses electorais dun partido democrático veñan a coincidir cos de E.T.A., xa que a organización terrorista defendeu a abstención nestas eleccións, e as declaracións de Gabriel Elorriaga a un xornal estranxeiro van polo mesmo camiño. O deputado rematou reivindicando a ledicia, xa que “algúns nola queren quitar, nun país optimista como sempre foi España”, e deu paso á intervención da Conselleira de Sanidade, lembrando que foi quen saneou a Sanidade galega.

María José Rubio comezou a súa segunda participación na campaña ampliando o que dixera no mítin do Couto sobre as empresas ás que o P.P. está cedendo en Comunidades Autónomas nas que goberna a xestión da sanidade pública, afirmando que estas só poden obte-los beneficios que loxicamente perseguen quitando recursos e “xogando coa saúde das persoas”.

Respecto a Galicia, afirmou que os nosos hospitais foran quedando en grande medida obsoletos, e por iso a súa Consellería está inmersa na súa reforma. No caso de Ourense, o investimento non se limita á ampliación do C.H.Ou., senón que tamén está a englobar aspectos como o tratamento integral en Ourense das enfermidades oncolóxicas, para o que a súa a Consellería está a poñe-los medios necesarios. A Conselleira rematou as alusións á temática que lle é mais propia amosando a súa repulsa ao feito de que o P.P. destrozase en Madrid a prestación de coidados paliativos aos enfermos terminais.

 

María José Rubio proseguiu afirmando que é moi significativo o dato de que España, xunto cun país tan exemplar como Finlandia, sexan os únicos da U.E. con superávit nas súas contas públicas, e reflexionou sobre que, sendo imposible competirmos na economía internacional coa man de obra barata, hai que facelo coa boa formación do noso capital humano.

Rubio pechou o mítin xogando co lema de precampaña do P.P., para afirmar que, nas vindeiras eleccións, os cidadáns temos que deixarlle a ese partido as “ideas claras”, xa que, polo visto nestes anos, non lle quedaron moito cando o pobo falou o 14 de marzo do 2004.

Hoxe temos para rematar esta imaxe enviada para o blog por Xosé Lois, un dos seus lectores:

 

 

Economía e fervor

Un grupo de mulleres coreando, entusiastas, o nome da oradora -unha ministra-, un home berrándolle “¡dálles caña!”, decenas de persoas que enchían a beirarrúa por non poderen entrar no ateigado recinto… ¿outro mítin nos Remedios?. Non. Desta vez era no barrio dos Rosais, pero cun público máis entregado se cabe. Non todos os días tes a unha ministra cáseque na túa casa.

Foi onte luns, e aberto pola Concelleira de Participación Cidadá, María Devesa, quen, tras informar que o novo orzamento do Concello triplica as inversións nos barrios do noso municipio, pronunciou a que quizáis sexa unha das frases máis sintéticas da campaña: “o nove de marzo hai que pararlles os pés aos que non aceptaron os resultados do 2004”, protagonizando dende entón “catro anos de insultos, mentiras e calumnias; aos que se opuxeron a todo avance e non quixeron falar con ninguén que non pensase coma eles”. O aplauso foi grande.

 

Pola súa parte, o Secretario Xeral dos socialistas ourensáns, Francisco Rodríguez, mostrouse asqueado polas declaracións do cabeza de lista conservador por Albacete, que insinuaba que o Goberno financiaba os asasinatos da E.T.A. Tras un sonoro murmurio de desaprobación por parte dos presentes, o alcalde lembrou moi seriamente que “en política non vale todo”.

Paco tamén apostou por unha victoria dos socialistas “porque somos xente normal, e sentimos as preocupacións das persoas”.

No seu turno, a candidata ao Congreso e Ministra de Agricultura Elena Espinosa afirmou que o P.P. quere gañar “coa dúbida, o medo, a tristeza e a abstención”.

 

Respecto ao emprego, a ministra informou que, por vez primeira en moitos anos, a poboación ocupada da provincia supera nidiamente á de pensionistas, e que ese novo emprego xurdido nos últimos anos é de máis calidade, rexistrándose un importante traslado de contratos temporais a fixos.

A Ministra anunciou a adopción das seguintes medidas no eido do emprego e a formación, caso de gañármo-las eleccións:

- a promulgación dun Estatuto dos bolseiros que normalice os seus dereitos laborais

- a creación 300.000 prazas en garderías para posibilita-la conciliación da vida laboral coa familiar

- o incremento das bolsas, no que incluiu o obxectivo de financia-las viaxes de 200.000 xóvenes ao estranxeiro para mellora-la súa formación noutros idiomas

- a instauración de “bolsas-salario” para mellora-la formación dos traballadores de escaso nivel de estudios

“Todo esto dista bastante” –ironizou Espinosa– “do enchufismo de Baltar”, preguntándose a candidata se a razón de que o Presidente da Deputación dixera que lle gustaba Pizarro era poder así colocar a alguén en E.N.D.E.S.A., porque na Deputación “xa non lle cabían máis”. As risas dos asistentes debían oírse lonxe.

 

A candidata tamén expresou a necesidade de implantar un período transitorio voluntario nas xubilacións, para evita-lo paso traumático dunha situación de pleno rendemento laboral á contraria, no cal se puidese manter certa actividade laboral compatible coa percepción dunha parte da pensión correspondente. Respecto aos maiores en xeral, apostou polo seu acceso ás novas tecnoloxías, e lembrou que o incremento nun 35% das pensións mínimas na lexislatura recén rematada deixou na nosa provincia máis de 170 millóns de euros.

A ministra fixo público o contido substancial das súas entrevistas cos empresarios da provincia, que, segundo ela, son “moi optimistas” sobre o futuro económico, e no capítulo de peticións, só incluían a de máis chan en certos lugares para poderen amplia-las súas industrias en expansión. Espinosa dixo que “mañá mesmo” falaría cos responsables competentes da Administración para poñer solución a dita cuestión.

A ministra fíxose eco das declaracións de Aznar, que se amosara “convencido de que Rajoy” modificaría substancialmente o Estado do Benestar (en aspectos como flexibilización do despido, modificación das leis educativas e reforma “profunda” da sanidade), e pediu ao candidato conservador á Presidencia do Goberno que aclarase ditas verbas.

Como colofón a unha intervención centrada en cuestións económicas, a nosa candidata resumiu dicindo que os socialistas “queremos que a riqueza chegue a todos”. Final perfecto para unha perla de mítin.

 

Catro mítins nun día

Os actos da campaña local socialista de onte domingo comezaron cun mítin en Seixalbo, cuns minutos de retraso para posibilitar aos veciños que oíran misa e querían face-lo mesmo co mítin, compatibilizar ambos desexos, como foi, é, e será normal. A esa hora xa sabiamos que outro partido lle andaba a espeta-las súas papeletas aos fregueses que saían doutras igrexas da cidade.

O acto foi aberto polo alcalde, e nel o deputado no Parlamento de Galicia Pablo López Vidal afirmou, ao comparar aos candidatos do P.P. e do P.S.O.E., que “hai políticos con talante e talento e outros sen ningunha desas cualidades”, e a candidata ao Congreso, Antía García, que “o P.P. oponse a todo, por deporte”.

No que tivo lugar nas Curuxeiras, a concelleira de Participación Cidadá, veciña do barrio, sinalou á sanidade pública na Comunidade de Madrid como exemplo das veleidades privatizadoras do P.P.

Pola súa banda, Paco gabou a “capacidade, intelixencia e traballo” da candidata número un ao Congreso por Ourense, Elena Espinosa, e afirmou, comparando a confianza que se pode depositar nos principais candidatos dos distintos partidos, que “a cara é o espello da alma”. Sobre o apoio de reputados artistas, como Joan Manuel Serrat ou Joaquín Sabina, ao P.S.O.E., contrapuxo que apoian ao P.P. personaxes como Mena ou Rouco Varela. Tamén advertiu “non nos podemos confiar coas enquisas”.

 

A tarde comezou cunha visita a Castro de Beiro que se transformou nun improvisado mítin do alcalde no local veciñal, no que éste desvelou que cando o actual goberno municipal tomou posesión “había poucos cartos que administrar”.

 

Seguidamente, máis de cen persoas se congregaron en Palmés para participar do mítin desa parroquia, no que Antía informou que os socialistas prevén no seu programa electoral a construcción de 150.000 Vivendas de Protección Oficial, e dixo que o P.P. “só fai ruído porque o único que lles interesa é chegar ao poder”.

Desta vez quen era veciño do lugar era o alcalde, quen comezou a súa intervención coa constatación de que era a primeira vez que un nado en Palmés falaba nun acto público aos seus veciños como alcalde de Ourense. Paco aproveitou para anuncia-la inversión, sufragada polo Concello e a Xunta, de máis de un millón de euros no arranxo do saneamento e abastecemento de augas na parroquia.

 

A continuación, aproveitando a cercanía das obras do A.V.E., quixo o noso alcalde facer varias consideracións sobre este tema. En primeiro lugar, desvelou que o Ministerio de Fomento apostou polo cambio de trazado grazas a “xestións silenciosas” (dos socialistas de acó), e por sensibilidade á transformación histórica que o mesmo suporá na cidade, ao liberar amplos espazos no seu seo que ata o de agora a estreitaban. Informou tamén que o custe dese novo trazado multiplicará en catro o anteriormente previsto, ao pasar de 60 a 250 millóns de euros. Concluíu mostrando a súa ledicia polo feito de que “Ourense será a estación central do A.V.E. en Galicia”.

 

Tenos como “seus”

O primeiro dos actos da campaña local socialista de onte sábado foi unha visita da candidata ao Congreso Antía García e os concelleiros Marga Martín, María Devesa e Agustín Fernández ao barrio do Cuco e á parroquia de Ceboliño. Seguidamente tivo lugar un mítin en Reza, presentado pola Concelleira Ana Garrido e no que Juan José Monedero (Delegado provincial de Sanidade) afirmou que “aos dirixentes do P.P. non lles importan os servizos públicos, porque eles cubren todo o que lles faga falta cos cartos”.

Xa pola tarde se desenvolveron dous mítins simultáneos. No que tivo lugar en Rairo, Áurea Soto precisou que os socialistas ourensáns afrontan estas eleccións coa mesma ilusión e gañas de traballar que a súa xestión no Concello, da que dixo que xa estaba dando os seus froitos, dos que se verían moitos máis no futuro.

 

Pola súa parte Pablo López Vidal, en alusión aos dirixentes do P.P., afirmou que “non se pode ir pola vida contando mentiras”, e que agora xa non cabe dúbida de algo que os socialistas viñan dicindo: que “o P.P. quere a abstención”. De Mariano Rajoy dixo Pablo que “en Galicia coñecémonos todos, e sabemos que Rajoy é máis señorito que traballador”, e que “nunca ha exerceu como galego”. O alcalde de Ourense tamén fixo acto de presencia nesta xuntanza.

No outro mítin do serán, o da parroquia de Santa Mariña do Monte, presentado polo Concelleiro Agustín Fernández, Antía García dixo que “Rajoy foi un desastre como ministro” e baseou esa afirmación na enumeración de varios exemplos do seu legado en distintos ministerios.

Antía explicou que os esforzos do P.S.O.E. nesta lexislatura incluiron a sectores que a dereita tradicionalmente ten como “seus”, como sucedeu coa aprobación do Estatuto dos Autónomos, que acabou coa desprotección social deste colectivo. A nosa candidata engadiu outros logros do Goberno de Zapatero en materia social, como a Lei de Igualdade, que acaba coa discriminación laboral por sexo, establecendo que homes e mulleres cobren o mesmo no mesmo posto de traballo, e que foi recurrida polo P.P., ou a vía libre aos avances médicos derivables da investigación con células-nai.

 

Do P.P. dixo a xoven socialista que só sabe meter medo con mentiras, e que se está a quedar antigo, xa que non son capaces de renovar nin a Acebes e Zaplana. De Zapatero, que traballa nas necesidades da xeneralidade dos cidadáns, e que representa a transparencia e a honestidade.

Por certo que, dirixíndose a este último mítin, un par de militantes entraron por erro no pobo de Picouto, xa no termo municipal de San Cibrán de Viñas, e alí estaba, coas rúas totalmente valeiras, soamente acompañada de dous acólitos, a súa inefable alcaldesa cun feixe de papeletas na man. Nada parecía indicar que fose alí a facer campaña, nin a convencer a ninguén, pero tampouco sería lóxico pensar que estivese perdendo o tempo con votos seguros. Cuestión de métodos.

 

Barrio Sésamo

A Presenza do Conselleiro de Economía e Facenda, José Ramón Fernández Antonio, marcou os mítins que tiveron onte lugar na cidade.

A Carballeira non foi unha excepción na tónica xeral desta campaña, e o local veciñal estaba ateigado de cidadáns. Abriu o mítin o alcalde, quen pediu que non se frustrase ”a esperanza deste novo Ourense que está empezando a nacer”.

Pola súa parte, Fernández Antonio, tras recibir un sonoro piropo dunha asistente, comezou a súa intervención destacando datos como que Galicia leva crecendo durante 8 trimestres consecutivos por riba dos índices español e europeo, rompendo a tendencia histórica, ou que o desemprego pasou nos últimos anos na nosa Comunidade do 13 ao 7,5%.

O Conselleiro anunciou que os socialistas, en materia económica, nos propoñemos reduci-la fiscalidade das empresas e os mínimos exentos no I.R.P.F., e acometer unha importante reforma do Imposto de Sucesións e Doazóns en Galicia, do que quedarán exentas as herdanzas de importe inferior a 125.000€ por herdeiro, o que eliminará a tributación do 90% das mesmas na nosa Comunidade.

A candidata nº 3 ao Congreso dos Deputados, Antía García, comezou a súa intervención lembrando que só hai debates televisados entre os candidatos á Presidencia estatal cando goberna o P.S.O.E.

 

Para Antía, Rajoy e os dirixentes do P.P. dinse católicos, pero tratan aos inmigrantes case como se non fosen persoas, e din que en España “non se cabe” cando hai nela tantos pobos valeiros, preguntándose ao respecto a xoven socialista se o líder conservador debera acaso repasa-lo episodio da serie infantil “Barrio Sésamo” no que se tratase a diferenza entre os conceptos de “cheo” e “valeiro”.

O mítin do barrio do Pino tivo lugar nuns soportais, pero o fresco non era dabondo para escorrentar aos veciños. A cita foi aberta pola Concelleira de Benestar Social, Marga Martín, quen, tras repasa-las políticas sociais do Goberno de Zapatero, pediu un voto “pola alegría e polo respeto”.

No seu turno, o alcalde opinou que aos dirixentes do P.P. “se lles pinchou o globo de Pizarro e xa non saben de qué falar” e constatou que “esta dereita non ten credibilidade ningunha” nin prantexa ideas relevantes. Por último, amosou a súa seguridade en que, coas novas infraestructuras desenvolvidas polos gobernos socialistas, “Ourense será unha estación de destino, non de paso”.

 

 

Ademáis de reiterar algúns argumentos expostos na cita anterior, Fernández Antonio proclamou no Pino: “non queremos uns servizos públicos anoréxicos, nin unha Administración que abandoe ás persoas”, poñendo como exemplo neste sentido ao sistema sanitario público español, que xulgou como o mellor de Europa, expresando a necesidade da súa defensa fronte aos intentos por privatizalo.

O Conselleiro de Economía explicou que a economía, para os socialistas, está centrada nos cidadáns, e pode e debe compatibiliza-lo crecemento co reparto da riqueza, do que puxo como exemplo o compromiso dos Gobernos socialistas coas inversións na Galicia interior.

Respecto ao futuro, chamou a atención sobre a necesidade de fomenta-la “sociedade do coñecemento” e de poñermos en valor os nosos recursos naturais. Fernández Antonio rematou a súa intervención no Pino pedindo “un voto pola paz, a esperanza, o talante, o talento e a convivencia”.

 

Xeolocalización

 

Distribución xeográfica dos nosos actos. Sinalados con circunferencias de cor vermella os realizados a data de hoxe, e de cor laranxa os vindeiros:

 

 

 

“Unha noite, ás cinco da mañá”

Foron tamén onte mércores dous os mítins incluídos na campaña electoral local dos socialistas ourensáns.

No primeiro deles, que tivo lugar no barrio da Cuña, a candidata ao Congreso dos Deputados, Antía García, lembrando o hilarante peche por Rajoy da súa participación no debate televisado do pasado luns, concluíu que en tódalas áreas necesarias para o futuro da nena imaxinaria citada polo candidato do P.P. (familia, traballo, educación e vivenda) foi o P.S.O.E. o partido especialmente destacado pola súa xestión.

 

Antía valorou moi positivamente medidas como a aprobación do Estatuto dos Autónomos, co que o Goberno socialista aumentou significativamente os dereitos sociolaborais dos membros deste vital colectivo, ou a recentemente anunciada polo Vicepresidente económico respecto á posibilidade de prorrogar gratuitamente o tempo para pagar unha hipoteca.

 

A xoven socialista negou calquera evolución entre os dirixentes do P.P., xa que, segundo afirmou, “só cambiaron as plumas de Norma Duval polas sotanas dos bispos”. Antía constatou tamén, visto o argumentario conservador, que “a ignorancia beneficia ao P.P.”.

O Secretario Xeral dos socialistas ourensáns dixo que Antía era unha xoven intelixente, honesta, capaz e cun futuro prometedor. Pasando a tratar da Educación en xeral, o alcalde, bo coñecedor do tema pola súa profesión, afirmou que “é o que nos fai a todos iguais”, e un dos grandes ámbitos a ter en conta para afirmar que “nestas eleccións se decide o futuro do proxecto de vida” dos cidadáns.

 

Paco sinalou que, incluso se non tivese en conta o seu fondo compromiso cos ideais socialistas, e pensando só como alcalde que procura o mellor interese para a cidade, a opción máis convinte para Ourense actualmente, é, con diferencia, a de José Luis Rodríguez Zapatero.

Pouco despois do remate desa cita comezaba outro mítin nas “Vivendas 2000” (ao carón da estación de autobuses). Non o tivemos fácil os que nos desprazamos dun lugar a outro, pois, ás tradicionais aglomeracións de tráfico os días de chuvia sumouse un atasco na N-525 provocado por un accidente.

Esa segunda reunión con veciños foi aberta pola concelleira de Participación Cidadá, María Devesa, quen, entroutras cousas, informou que a lei de dependencia está dotada cuns 25.000 millóns de euros.

 

Pola súa parte, o deputado autonómico Pablo López Vidal destacou que o grupo de edificios nos que se desenvolvía o mítin fora unha promoción de vivendas sociais feita por un goberno socialista, a última en Ourense durante moitos anos, o que dá unha idea das políticas ao respecto duns e doutros.

Pablo confesou a súa sensación de que a algúns lles gustaría “que as cousas fosen mal”, lembrando que os que dende hai pouco empezaron a falar de economía son os mesmos que dixeron que a invasión de Iraq faría baixa-lo prezo do petróleo, e dende entón pasou de 27 a 100 dólares o barril.

O Secretario da mesa do Parlamento de Galicia narrou aos presentes cómo “unha noite, ás cinco da mañá, Paco colleu o coche e foi para Madrid”, onde acadou a modificación do trazado do A.V.E., posibilitando así a liberación de grandes espazos en toda a cidade, e a fin de históricas limitacións urbanísticas na mesma.

 

O deputado rematou dicindo de Mariano Rajoy que é “moi vago” e que representa á “España rancia e cabreada”.

Este acto foi pechado polo alcalde da cidade, que, respostando a Pablo, destacou a importancia que para a economía ourensá terá a transformación da estación empalme na de entrada da Alta Velocidade ferroviaria en Galicia.

 

Onde quera que se estea ben, alí está a patria.

O luns celebráronse dous mítins na nosa campaña electoral, un na Praza “500” e outro en Mariñamansa. O primeiro, contou coas intervencións da Concelleira de Participación Cidadá, María Devesa, e do deputado e membro da mesa do Parlamento de Galicia Pablo López Vidal.

 

Á mesma hora tocáballes falar en Mariñamansa, ao alcalde da cidade e ao candidato ao Congreso, Alberto Fidalgo.

O alcalde afirmou que a candidatura socialista por Ourense é unha “lista de luxo”, e chamou á participación ao lembrar que non hai que fiarse de ningunha enquisa. Tamén asegurou que os votos de esquerdas que non vaian ao P.S.O.E., desta vez, só benefician ao P.P., pola insalvable lonxanía que teñen outras candidaturas respecto ao umbral necesario para obter representación na nosa provincia. Rodríguez tamén constatou que “cada vez o P.P. está máis á dereita, instalado na bronca, no insulto e na crispación”.

 

Paco deu paso a Alberto Fidalgo. O noso deputado en Madrid parecía un exemplo das verbas de Cicerón que intitulan esta entrada: estaba ao carón do C.H.Ou., tan relacionado coa súa traxectoria profesional, e nun barrio que visitaba tan a cotío, por residir nel moitos dos seus amigos, que xa parecía a súa segunda casa, como confesou.

Entrando no corpo da súa alocución, Alberto congratulouse do anuncio que o ministro de Xustiza fixo en Ourense de que a nosa cidade terá un xulgado de Violencia de xénero, que sumar á tamén prevista posta en marcha doutro de Familia; temática esta última sobre a que repasou algúns das medidas do Goberno que demostran o apoio que este lle deu a aquela, como a Lei de Igualdade, o permiso de paternidade de dúas semanas (que serán ampliadas a catro), ou a rebaixa aos tres anos da idade na que se pode escolarizar a un neno no sistema educativo público, que chegará aos cero na vindeira lexislatura, nun dos compromisos transmitidos polo candidato aos veciños de Mariñamansa, que apenas deixaban espazo para moverse no local veciñal, totalmente ateigado, como no resto dos mítins socialistas ata o de agora.

Entre os argumentos cos que quixo desmonta-la demagoxia do P.P. sobre a inmigración, transmitiu os datos de que, por cada 10 consultas médicas dun español, un inmigrante acude a 6, cifra que se reduce a 3 no caso dos ingresos en urxencias, xusto ao contrario do que apunta o bulo do ex-ministro Arias Cañete.

Outro dos aspectos no que, segundo expuxo Fidalgo, España ten avanzado máis nos últimos catro anos é o da loita contra a fraude fiscal, e así foron recuperados cada ano unha media de 10.000 millóns de euros como froito das medidas acometidas nese eido.

Alberto Fidalgo temén asegurou que, en dous anos, España será o país europeo con máis quilómetros de autovías gratuitas e de alta velocidade ferroviaria.

Por último, o deputado no Congreso aseverou que é moi valioso para Ourense ter a unha veciña no Consello de Ministros, “que é onde se toman as decisións máis importantes”.

 

Rubio pode con todo o que lle rinche

Onte luns se celebraron dous mítins na campaña electoral de ámbito municipal dos socialistas ourensáns. No primeiro deles, en Vista Fermosa, o deputado no Parlamento de Galicia Pablo Vidal acompañou á concelleira de Servizos Sociais, Marga Martín. Marga lembrou que o P.S.O.E. sempre foi o valedor das persoas desfavorecidas e reflexionou sobre o feito de que os inmigrantes aportan á nosa economía moito máis do que envían ás súas familias.

Sobre ese mesmo tema Pablo Vidal, xa no seguinte mítin, no barrio do Couto, resumiu a actitude ao respecto da maioría social coa frase “falamos dunha España que convive con alegría”.

A presenza da Conselleira de Sanidade, María José Rubio, neste mítin do Couto, fixo vascular grande parte dos discursos sobre cuestións relacionadas con esa materia. Así, o Sº Xeral dos Socialistas ourensáns, Francisco Rodríguez, afirmou que as previsións indican que o número de postos de traballo que se crearán na nosa provincia por efecto da Lei de Dependencia ascende a 3.000, e fixo memoria sobre a extensión ao mundo da saúde do poder caciquil, hoxe fondamente minguado, ao lembrar que, ata non hai demasiado, algunhas persoas lle pedían ao Presidente da Deputación favores relacionados cos dereitos sanitarios, algo definitivamente acabado cos socialistas.

Pola súa banda, a Conselleira comezou a súa intervención constatando que nunca os gobernos da dereita ampliaron os dereitos dos cidadáns (en eidos como educación, sanidade, pensións, dependencia…), senón que foron os socialistas os que impulsaron os avances. Xa entrando en cuestións sanitarias, fixo un repaso das melloras implantadas ou en marcha para o C.H.Ou., como a dispoñibilidade de dous aceleradores de electróns ou a tan demandada unidade de hemodinámica, e daqueloutras referidas á atención primaria, momento no que unha sinxela cita á vindeira construción do Centro de Saúde do Couto provocou un sonoro aplauso dos veciños que enchían o salón de actos da Asociación “Ceibe”, como ven sucedendo nos mítins anteriores.

Nunha clara alusión ás declaracións do deputado autonómico do P.P. Miguel Santalices (insinuantes da posibilidade de peche de Puntos de Atención Continuada), a Conselleira non desaproveitou a oportunidade para lamentar que, no P.P., “xa non saben qué dicir para alarmar” á poboación.

María José Rubio explicou que o P.P., en comunidades autónomas como a de Madrid, está acometendo un proceso de privatización da sanidade, adxudicando a atención, para colmo, a empresas dominadas por fondos de capital-risco, polo que, concluiu, “non podemos permitirnos ir cara atrás”.

O público asistente seguiu as intervencións, fóra dos aplausos, con moita atención, malia que as escaleiras que daban acceso ao baixo onde se celebraba o mítin rinchaban a cada pouco, con cada acceso dos veciños que se ían incorporando ao mítin tralo seu comezo. E é que, se cando algo non interesa, ata unha mosca pode distraer a un, é lóxico que suceda tamén ao revés.

 

‘Pepiño’

Todavía coas certeiras verbas do Secretario de Organización do P.S.O.E., Pepe Blanco, resonando no noso maxín, toca relata-lo que aconteceu onte nos actos da campaña local.

No que tivo lugar en Oira, a candidata ao Congreso dos Deputados, Antía García, lembrou os avances en materia de igualdade de xénero acontecidos durante esta lexislatura, como a caída da taxa de desemprego feminino dende o 19 ata o 6,4%, afirmando que, para as mulleres, o que é preciso é que haxa “menos cargas e máis cargos”.

Pola súa parte, o deputado Alberto Fidalgo lembrou alí o fito de xustiza e recoñecemento a quen o merece que supuxo a aprobación da Lei da Memoria Histórica.

No mítin de Velle repetiu Alberto e tamén participaron a Concelleira de Urbanismo, Áurea Soto, e o deputado no Parlamento de Galicia Pablo López Vidal.

Pablo animou aos presentes a distinguir aos verdadeiros políticos, que son aqueles que “teñen vocación de servizo público, non de servirse do público”.

Abordando a cuestión das infraestructuras, Vidal dixo que da man de Alberto Fidalgo o alcalde da cidade, Francisco Rodríguez, acadou o cambio de trazado do A.V.E. ao seu paso pola mesma.

Pola súa parte, Alberto Fidalgo, constatando que a súa intervención en Velle se producía despois da saída da misa, lembrou a grande cantidade de católicos que votan ao P.S.O.E. o que, segundo o candidato non só reflicte o reducido de certas actitudes, senón que constitúe unha proba máis de que o Socialista é o Partido que máis se parece á sociedade española.

Para Alberto que viviu de preto a lexislatura recén rematada, un resumo da actividade do P.P. nela pasaría por dicir que Rajoy e a súa pandilla “pasaron catro anos crispando, insultando, enrabietando, e sen prantexar unha alternativa”, en clara contraposición coa oposición feita no seu día polo P.S.O.E., que foi “constructiva e leal” con España.

Falou tamén Fidalgo da nova regulación do divorcio para axiliza-los seus antes anoxosos trámites, asegurando que a súa principal vantaxe é acortar moi substancialmente o periodo de incertidume sobre o futuro que, nestes casos, teñen os separados e, sobre todo, os seus fillos.

O deputado reflexionou cos veciños de Velle que, no mundo de hoxe, se traballa máis co cerebro que coas mans, e de aí a importancia do anuncio da ministra Espinosa de que nun ano tódolos concellos da provincia disporán de banda ancha no acceso a Internet. Outro síntoma máis de que a nosa provincia comeza a colle-lo tren das Novas Tecnoloxías é que, segundo informou, no noso Parque Tecnolóxico hai dous centenares de empresas máis que hai catro anos.

Proseguido con cifras, Alberto lembrou a contundencia das relativas ao emprego, xa que “en Ourense nunca houbo tanto emprego e tan pouco paro”, pero tamén fixo números coas do investimento per cápita na provincia. Así, no relativo a infraestructuras, os gobernos de Aznar investiron 175€ por ourensán, mentres que con Zapatero a cifra se disparou a 908. Pero, contando a inversión total, en tódolos capítulos e de tódalas administracións gobernadas polo mesmo partido, resultou que os gobernos de Aznar, Fraga, Baltar e Cabezas totalizaron unha inversión de 431€ por ourensán, mentres que os de Zapatero, Touriño e Francisco Rodríguez 1.458€, e esta cifra sen contar, coma na anterior, coa Deputación, que só aportaría 30€ ao total.

Como consecuencia dese ritmo inversor, lembrou Fidalgo, a nosa provincia pasou de estar entre as dez últimas nese ránking a situarse entre as dez primeiras.

Xa pola tarde, a asistencia de público ao mítin de Elena Espinosa e José Blanco esnaquizou calquera previsión pesimista sobre as preferencias dos ourensáns nunha tarde dominical: o recinto estaba completamente desbordado, e moitos cidadáns tiveron que segui-las evolucións do acto dende o exterior.

E, por último, unha reflexión ao fío do dito ao respecto polo propio afectado ao inicio do mítin: ¿por qué cando en Galicia lle chaman “Pepiño” soe ser con sinceiro cariño, e moitos por Madrid pretenden que ese sufixo tan galego supoña desprezo?.

 

Bencina

Onte “os Fidalgos” e Paco Rodríguez visitaron a zona de Quintela de Canedo e Eirasvedras, e houbo dous mítins no calendario local: os das días parroquias máis ao oeste de Quintela: Untes e Santa Cruz de Arrabaldo.

Pasadas as seis da tarde, nun local veciñal de Santa Cruz que olía a novo, o alcalde dirixiuse ao respetable público que, unha vez máis (quizáis haberá que deixar de dicilo nalgún intre) ateigaba o salón de actos, non precisamente pequeno, nunha parroquia cunha relativamente alta dispersión poboacional.

 

Falou Paco sobre a recentemente aprobada polo Consello de Ministros creación da Confederación Hidrográfica do Miño-Limia con sede na nosa cidade. e mostrou a súa satisfacción polo feito de que, por primeira vez, “Ourense será o centro de decisión dunha grande área” que abarcará gran parte de Galicia e importantes comarcas de León, pero tamén polos 150 postos de traballo que se han crear. Con todo, esa cifra será inferior aos postos de traballo directos (calculados en 185) que trae consigo a apertura da empresa de enerxías renovables “T-solar” en Ourense, adicada á fabricación de planchas xigantes de enerxía solar, dun nivel punteiro no mundo, que se porá en marcha en maio e que provocou o desprazamento a Ourense duns 40 enxeñeiros de moitos países, todo elo segundo nos informou o noso alcalde. Unha proxección internacional moi diferente á da dereita española: Paco asegurou que o P.P., en realidade, non se parece moito ás dereitas alemana ou francesa, porque aposta polo pasado, tanto na súa ideoloxía como nos seus líderes. Aínda que agora oculten nun segundo plano a Aznar, Acebes e Zaplana –dixo– non son capaces de disimular que non soportan a xente menos radical coma Gallardón.

Pola súa banda, Áurea confesou que un dos factores que máis a motivou a implicarse en política foi o convencemento de que a dereita pode poñer en risco conquistas que cáseque tódolos cidadáns damos por seguras, e lembrou que a fichaxe estrela do P.P., Manuel Pizarro, non se parece en nada a un empresario normal, que arrisque o seu patrimonio, xa que el amasou o seu, fundamentalmente como consecuencia da blindaxe dos contratos que obtivo por designación discrecional de Aznar.

O mítin de Untes estivo protagonizado polo Deputado no Parlamento galego Pablo López Vidal e pola candidata ao Congreso Antía García.

Ao fío das divisións internas do PP, Pablo preguntouse “¿Cómo poden os amigos de ‘Dona Cuaresma’ pretender arranxa-la nosa casa se non se entenden na súa?”. Alertou do feito de que a maior parte dos que afirman que todos os políticos son iguais, veñen a ser, en realidade, simpatizantes do P.P., pois os socialistas cren no valor da política, e distinguen a políticos como Zapatero doutros como os que englobou como “o trío da bencina” (en referencia a Rajoy, Acebes e Zaplana).

Lembrando as verbas do dirixente andaluz do P.P. Miguel Arias-Cañete en desprezo dos camareiros estranxeiros, o deputado empregou o vocativo preguntando: “¿Querías que che limpasen as botas, Señorito?”; e rematou a súa intervención afirmando que os españois “non queremos voltar atrás”.

Pola súa banda, Antía explicou que a rebaixa de 400€ no I.R.P.F. impulsada polo Goberno socialista é xusta, a diferencia da proposta polo P.P., na que ese 3% de rebaixa que prometen pode supoñer que o Estado deixe de ingresar inxentes cantidades en favor dos máis ricos, dos que puxo como exemplo a Pizarro, que “se aumentou o soldo a si mesmo nun 40%”.

A candidata ao Congreso acusou ós conservadores de non saber perder, en referencia ás eleccións xerais do 2004, e propúxolles usar como sintonía electoral a canción infantil “vamos a contar mentiras”, xa que, entre outras cousas, “nin se rompeu España” (e tiña un mapa ao carón para ilustralo) “nin se romperon as familias”, como non foran as dos dirixentes do P.P., que, en realidade, son dos que mais fan uso do divorcio, lembrou.

Visto o cal, non fará falla dicir que esta campaña está a coller un ritmo moi entretido.